PAPPARDELLE ALFREDO
Και απολύτως λογικά θα αναρωτηθείτε ποιά η σχέση της συζύγου ενός δημάρχου ή αστέρων του κινηματογράφου με το όνομα μίας από τις νοστιμότερες και απλούστερες συνταγές για ζυμαρικά....
Δύο ιστορίες λοιπόν με κοινό στοιχείο ένα όνομα και με κατάληξη που πάντα μας γεμίζει απόλαυση (και κάνει τους γιατρούς να έχουν περισσότερη πελατεία και να μας γκρινιαζουν ακόμη πιο πολύ.....)
Σημείο εκκίνησης λοιπόν το οτι η συνταγή πήρε το όνομα του ιδιοκτήτη του εστιατορίου ή τραττορίας στην οποία δημιουργήθηκε η απλή μα τόσο γευστική αυτή συνταγή.
Η πρώτη ιστορία ξεκινά στην Ρώμη όπου δυό Αμερικανοί αστέρες του κινηματογράφου του περασμένου αιώνα δοκίμασαν την συνταγή αυτή τρέφοντας την τέχνη τους για τα γυρίσματα ταινίας αλλά και τον έρωτα τους που βρήκε χώρο να ανθίσει στην ιταλική πρωτεύουσα μακρυά από τα αδιάκριτα μάτια του Χολλυγουντ. Η σχέση έγινε γνωστή, το ίδιο και το εστιατόριο που οι δυό τους συνήθιζαν να απολαμβάνουν τις Pappardelle Alfredo. H συνταγή με το όνομα και τα χρυσά σκεύη για το σερβίρισμά της έγινε γνωστή, απέκτησε διαφορετικές και πιό πλούσιες εκδοχές και τα υπόλοιπα είναι απλά Ιστορία....
Για αυτό διάβαστε περισσότερο εδώ:
http://www.ilveroalfredo.it/en/
είναι άλλωστε και μία ιδανική δικαιολογία για ένα ταξίδι μέχρι την Ρώμη......
Η δεύτερη εκδοχή για την προέλευση και την δημιουργία της σάλτσας Alfredo είναι πολύ λιγότερο γνωστή, λιγότερο ρομαντική ίσως, αν και περιέχει περισσότερο ανθρώπινο ενδιαφέρον και δημιουργικότητα διαθεσίμων υλικών για κάποιον συγκεκριμένο σκοπό, και διαδραματίζεται αρχικά σε άλλη ήπειρο, στην Αμερική.
Ακόμη πιό συγκεκριμένα στην Νέα Υόρκη όπου ο Δήμαρχος της πόλης λατρεύει να τρώει το ιταλικό του φαγητό σε μία trattoria. Σε κάποια επίσκεψη μαζί με την σύζυγό του εκείνη έχει ταραγμένο στομάχι και οι πλούσιες γεύσεις της Ιταλικής κουζίνας της πέφτουν βαριές ακόμη και στο άκουσμά τους. Ετσι ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού προτείνει κάτι που αλλιώς θα μπορούσε να θεωρηθεί και "νοσοκομειακό" φαγητό..... σκέτο κοτόπουλο, χωρίς μπαχαρικά, ζυμαρικό και για νοστιμιά λίγη κρέμα γάλακτος.
Φαγητό για ταραγμένα στομάχια αλλά πλούσιο σε πρωτεϊνες και ενέργεια.
Και Ω, ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ η "νοσοκομειακή" αυτή συνταγή κατέληξε να γίνει η εναλλακτική εκδοχή για την δημιουργία ένος από τα σημεία αναφοράς για τις σάλτσες ζυμαρικών.
Y.Γ. το Αl Fredo ή ακόμη πιό ακραίο Al Freddo που μπορεί να προφέρουν μερικά στόματα προφανώς δεν έχει σχέση με την σάλτσα αυτή. Mπορεί, για να το πάρουμε λίγο από την αστεία του πλευρά, ίσως το δεύτερο αν βάζαμε και έναν freddo espresso μέσα στην κατσαρόλα!!!! (να δείτε που κάποια στιγμή κάποιος "ευφάνταστος" "chef" ίσως θα το δοκιμάσει και αυτό......)
-------------------------------------
Πάμε λοιπόν να δούμε την απλή, χωρίς περιττές γεύσεις και μπερδέματα εκδοχή της.
Ξεκινάμε με ένα στήθος κοτόπουλο που το κόβουμε σε μέτριες λωρίδες
πριν κόψουμε το κοτόπουλό μας έχουμε ήδη βγάλει από το ψυγείο περίπου 1 λίτρο φρέσκια κρέμα γάλακτος για μαγείρεμα (όχι για γλυκά) και την έχουμε αφήσει να έρθει όσο πιό πολύ γίνεται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος
Βάζουμε στην κατσαρόλα μας βούτυρο, γύρω στις δύο κουταλιές της σούπας και το ζεσταίνουμε καλά χωρίς να το κάψουμε
ρίχνουμε τις λωρίδες στήθους κοτόπουλου λίγες λίγες έτσι ώστε να ψηθούν χωρίς να βγάλουν ζουμί. ΠΡΟΣΟΧΗ αν τις ρίξουμε όλες μαζί να σιγομαγειρευτούν και να αρχίζουν να βγάζουν το ζουμί τους. Για αυτό και τις ετοιμάζουμε λίγες λίγες για να ψηθούν κανονικά χωρίς να γεμίσουμε ζουμιά την κατσαρόλα μας και καταλήξουμε να τις κάνουμε βραστές. Αφού ψήθουν όλες, βγάζοντας τις πρώτες και βάζοντας τις υπόλοιπες τις ξαναβάζουμε όλες μέσα στην κατσαρόλα και τις αφήνουμε να ψιλοπάρουν χρώμα, όχι όμως να κολλήσουν κιόλας στον πάτο της κατσαρόλας γιατί θέλουμε το φαγητό αυτό να έχει ελαφριά γεύση, εκεί είναι η μαγεία του.
Μετά αδειάζουμε την κρέμα γάλακτος μέσα στην κατσαρόλα με το κοτόπουλο και ανακατεύουμε ήρεμα αφού έχουμε χαμηλώσει και την θερμοκρασία στο "μάτι" της κουζίνας μας.
Οσο ετοιμάζουμε το κοτόπουλο αρχίζουμε να βράζουμε το νερό για να ετοιμάσουμε και το ζυμαρικό μας, στην περίπτωσή μας τις Pappardelle. Γιατί το ζυμαρικό αυτό, απλά γιατί είναι πολύ πλατύ και κρατάει πολύ σάλτσα. Και είναι και πολύ εύκολο να το διαχειριστεί κανείς με το πηρούνι του, απλά τυλίγοντας μία γύρω από αυτό και προσθέτοντας ένα κομμάτι κοτόπουλο στην άκρη του.
Αφού βράσει το νερό, προσθέτουμε τις φωλιές των Pappardelle και βράζουμε όσο λέει η συσκευασία τους. ΠΡΟΣΟΧΗ δοκιμάστε τις όσο βράζουν και αν σας αρέσουν τα ζυμαρικά σας να "κρατάνε" λίγο βγάλτε τις λίγο πιό νωρίς.
Ο λόγος που προτείνουμε να τις βγάλετε λίγο πιό νωρίς είναι γιατί πολύ απλά αφού βγάλουμε τις Pappardelle από το καυτό νερό που τις βράσαμε τις ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα με το κοτόπουλο και την κρέμα γάλακτος και τις ανακατεύουμε με προσοχή και τρυφερές κινήσεις. Αν τις έχουμε βράσει πολύ κόβονται πολύ εύκολα. Αντίθετα αν τις αφήσουμε να "ησυχάσουν" μέσα στην σάλτσα και το κοτόπουλο και να προσθέσουν λίγο χρόνο στο βράσιμό τους μέσα στην χλιαρή ακόμη κατσαρόλα, χωρίς όμως να σφίξουν και να στεγνώσουν την σάλτσα, θα έχουμε ένα πραγματικά λιμπιστικό αποτέλεσμα. Πολλοί προτείνουν να ρίξουμε και μέρος της τριμμένης παρμεζάνας από τώρα για να "μελώσει" το μείγμα. Προσωπικά δεν το κάνω καθώς προτιμώ να το κάνω αυτό στο πιάτο μου.
Και ΝΑ το αποτέλεσμα σερβισμένο στο πιάτο!!! Με μπόλικη φρεσκοτριμμένη αρωματική παρμεζάνα και μαύρο πιπέρι φρέσκο φρέσκο και καυτερό από τον μύλο του. Αν θέλετε ταιριάζει πολύ και το χοντροτριμμένο ή ακόμη καλύτερα μόλις ίσα ίσα ζουληγμένο μέσα στο γουδί μαύρο πιπέρι. Δυστυχώς δεν είχα πρόχειρο για την φωτογράφιση...
και τι καλύτερο για να συνοδεύσει αυτό το απλό στην γεύση αλλά τόσο πλούσιο στην υφή και τα αρώματα πιάτο από ένα κρύο, ξηρό Ασύρτικο Σαντορίνης????
ΣΧΟΛΙΑ....
Πολλές συνταγές που θα διαβάσετε για την σάλτσα Alfredo έχουν διάφορα μπαχαρικά μέσα στην απλή αυτή σάλτσα. Σε άλλες συνταγές θα συναντήσετε γαρίδες, μοσχάρι και διάφορα άλλα. Δοκιμάστε τις και αυτές αν θέλετε. Προσωπικά η απλή εκδοχή της, ακόμη και χωρίς το κοτόπουλο καν, με κάλυψε γευστικά.
Αντιμετωπίστε της σαν μία πολύ όμορφη γυναίκα. Απολαύστε την μόνον με αυτά που της έδωσε ο Θεός ή η Φύση, χωρίς περιττά τελικά στολίδια που απλά μπερδεύουν την απόλαυση και για τους δύο. Οπως αξίζει στην πραγματική ομορφιά. Απλά και εκτιμώντας ο΄τι πραγματικά δικό της έχει να δώσει.
Και αν με τον καιρό αρχίσετε να θέλετε κάτι διαφορετικό????
τότε προσθέστε ο΄τι σας ταιριάζει ή εξάπτει την φαντασία σας.
Η' πειραματιστείτε.... (εντάξει ίσως όχι και μέχρι τον freddo espresso μέσα στην κατσαρόλα...)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου